Życie naszego super-bohatera jest do bani. Bo jak inaczej można ująć sytuację, w której znalazł się Hancock? Mimo tego, że ratuje życie mieszkańcom Los Angeles, nikt mu za to nie dziękuję, ponieważ podczas swoich akcji ratunkowych demoluje mieszkania, samochody, sklepy i co tylko stoi na jego drodze. Dodatkowo, obywatele - poczynając od najmłodszych do najstarszych - zgodnie nazywają go "dupkiem", co działa na niego jak płachta na byka. Sam Hancock (Will Smith) jest wulgarny, sarkastyczny, nie ufa nikomu, nie liczy się z niczyją opinią a do tego jest alkoholikiem. Pewnego dnia ratuje życie Rayowi Embreyowi (Jason Bateman), który jest specjalistą od wizerunku. Ray postanawia odwdzięczyć się i w podzięce obiecuje pomóc bohaterowi zaskarbić sobie przychylność opinii publicznej. Żona Raya, Mary (Charlize Theron) uważa jednak, że jest to niemożliwe.

Widzom z pewnością może podobać się przedstawienie głównej postaci. Patrząc na film, Hancock staje się niemal synonimem słowa "antybohater". Cała postać nie jest płaska lecz wielowymiarowa, co pozwala bardziej uwierzyć w jej wewnętrzną przemianę. Smith świetnie odegrał rolę degenerata, który mimo (a może przez nią?) wielkiej mocy i nadnaturalnych zdolności nie potrafi się przystosować do życia w społeczeństwie.

Sam film jednak wypada dość średnio. Początkowe sceny, kiedy Hancock leci na ratunek z butelką w ręku są bardzo dynamiczne i dostarczają wrażeń. Im dalej, tym gorzej. Producenci postanowili zrobić film familijny, co świetnie widać patrząc na box-office - hit lata murowany, a pieniądze płyną strumieniami. Mimo, że Smith poradził sobie z rolą zapijaczonego herosa, Theron nie mogła się tym razem wykazać. Bateman również okazał się mało efektowny.

Cukierkowe zakończenie na pewno zadowoli wszystkich fanów hollywoodzkich produkcji, a kasowe wyniki pozwalają prorokować, że gdy już nie będzie żadnych nowych pomysłów (a te w Hollywood szybko się kończą), powstanie kontynuacja przygód Hancocka. Bo dlaczego by nie, prawda...?